Sytuacja kobiet w Afganistanie jest naprawdę tragiczna. W tym materiale staram się Wam pokazać, jak trudno jest być kobietą w kraju, gdzie podstawowe prawa i wolności są systematycznie ograniczane. Codzienne życie wielu kobiet to walka o godność, bezpieczeństwo i przetrwanie.

Nigdzie w świecie prawa kobiet i dziewcząt nie zostały zakwestionowane w takim stopniu jak w Afganistanie. Obecna sytuacja powoduje duży niepokój o to, czy uda się utrzymać i wzmocnić liczne osiągnięcia Afganek z ostatnich dwóch dekad. Talibowie wydali ponad 70 postanowień z licznymi ograniczeniami lub zakazami dotyczących:

• uczęszczania dziewcząt do szkół średnich
• ubioru (w tym zasad nakazujących kobietom zakrywanie ciała i twarzy w miejscach publicznych)
• segregacji w miejscu pracy
• swobody poruszania się kobiet bez męskiego opiekuna (mahrama)
• dostępu kobiet do miejsc publicznych.

Zakaz kształcenia średniego doprowadził do tego, że 1,5 mln nastoletnich dziewcząt nie uczęszcza do szkoły. Kobiety zostały też całkowicie wykluczone z systemu prawnego, który w praktyce został zlikwidowany: konstytucja z 2004 r. została zawieszona, a system prawny przestał być niezależny.

Pod koniec grudnia 2022 r. talibowie postanowili zakazać kobietom studiowania i pracy na rzecz organizacji pozarządowych. Postanowienia te są nie tylko dyskryminujące, ale mają też bezpośrednie, czasem groźne dla życia skutki, ponieważ brak pracowniczek humanitarnych utrudnia udzielanie pomocy najbardziej potrzebującym.

W sierpniu 2024 r. talibowie zakazali kobietom publicznych wypowiedzi.

UE przy wielu okazjach dawała jasno do zrozumienia, że jest zdeterminowana dalej wspierać kobiety i dziewczęta w Afganistanie, zgodnie ze swoimi wartościami i zasadami.

<https://www.consilium.europa.eu/pl/policies/afghanistan-eu-response/> <https://www.unic.un.org.pl/afganistan/unifem.php>